تیغ ایمنی چگونه اختراع شد: تیغه محافظ ژان ژاک پرت

از اتاقی پر از ریش تراش های مرطوب بپرسید که چه کسی تیغ ایمنی را اختراع کرده است، معمولاً یک نام را خواهید شنید. داستان واقعی قدیمی‌تر است و به‌خوبی آشفته‌تر است. تیغ ایمنی در یک لحظه نبوغ به دست نیامد. این مشکل از یک مشکل بسیار قدیمی است، یعنی اینکه چگونه یک لبه تیز را روی پوست فشار دهید بدون اینکه باز شود. پاسخ نهایی تقریباً شرم آور ساده بود: چیزی بین تیغه و صورت قرار دهید، به طوری که فقط یک تکه فولاد بتواند به پوست برسد.

قبل از نام: گارد چوبی ژان ژاک پره

در قرن هجدهم، اصلاح یک کار آرایشگری و کاری پرخطر بود. تیغ های مستقیم بلند، سفت و نابخشودنی بودند و یک لحظه بی توجهی باعث بریدگی شد. در سال 1762 یک برش‌کار فرانسوی به نام ژان ژاک پره رساله‌ای در مورد اصلاح منتشر کرد که در آن یک تیغ مستقیم با حفاظ چوبی که در امتداد لبه آن نصب شده بود توصیف کرد.

این ایده از هواپیمای نجار گرفته شد، جایی که یک دهانه چوبی میزان آهن را کنترل می کند که می تواند به چوب گاز بزند. پرت همین تفکر را در مورد فولاد و پوست به کار برد. گارد نوردهی را محدود کرد، تیغه دیگر نمی‌توانست در آن فرو برود، و زاویه برش به چیزی تبدیل شد که ابزار تصمیم می‌گرفت نه دست.

پرت هرگز از عبارت تیغ ایمنی استفاده نکرد و دستگاه او همچنان یک تیغ صاف بود که نیاز به ضربه زدن داشت. این بهترین ابزار آموزشی برای مردان جوانی بود که خود را اصلاح می کردند. اما اصلي كه او در دهه 1760 روي كاغذ گذاشت، كنترل نوردهي و كنترل زاويه، دقيقاً اصلي است كه هر تيغ ايمني هنوز از آن تبعيت مي كند.

1880: اصطلاح خود به ثبت اختراع وارد می شود

عبارت تیغ ایمنی برای اولین بار در حق اختراعی که در سال 1880 برای برادران کامپفه، برش کاران آلمانی-آمریکایی که در نیویورک کار می کردند، صادر شد. طراحی آنها به جای یک تیغه خالی، یک قاب بود: یک تیغه توخالی داخل یک نگهدارنده با محافظ شانه مانند در جلو و یک دسته در پشت قرار داشت.

فریم دو کار را همزمان انجام داد. لبه را در یک زاویه ثابت نگه می داشت، بنابراین ریش تراش دیگر نیازی به مچ ثابت نداشت و پوست را از همه چیز محافظت می کرد، به جز نوار باریک تیغه ای که شانه در معرض دید قرار می گرفت. مدل‌های اولیه ارزان نبودند و تیغه‌ها هنوز هم باید بیرون کشیده می‌شد و تیغه‌ها را تراش می‌داد. با این حال، در اواخر دهه 1880، تیغ‌های محافظ به تعداد فزاینده‌ای به بازار می‌رسیدند و شکل اصلاح مدرن، یک دسته، یک سر و یک نگرانی کوچک از قبل قابل مشاهده بود.

1901 تا 1904: فولاد نازک اقتصاد را بازنویسی می کند

سپس King C. Gillette، یک فروشنده آمریکایی با یک ایده سرسخت آمد. او به جای تیغه‌ای ضخیم و سفت که باید دوباره تیز می‌شد، تیغه‌ای از فولاد نازک را تصور کرد که در کارخانه مهر و موم شده، سخت شده و تیز می‌شد، سپس بین دو صفحه روی دسته‌ای قابل استفاده مجدد قرار می‌گرفت. وقتی لبه مات شد، تیغه داخل سطل رفت و تیغه جدید چند سنت قیمت داشت.

این شرکت در سال 1901 تأسیس شد، حق ثبت اختراع در سال 1904 به دست آمد و اولین فروش در سال 1903 به اندازه کافی کوچک بود که بتوان آن را در یک جعبه به خانه برد. چیزی که همه چیز را تغییر داد جنگ جهانی اول بود، زمانی که میلیون ها سرباز تیغ های جدید صادر کردند. مردانی که هرگز بند نداشتند به خانه آمدند و انتظار داشتند یک لبه تازه در لفاف کاغذی پیدا کنند. تیغ مستقیم هرگز ناپدید نشد، اما دیگر پیش فرض نبود.

اختراع در یک جدول زمانی

چرا طراحی در قرن زنده ماند؟

آنچه پرت با یک قطعه چوب کشف کرد، مهندسان بعدی با اعداد اندازه گیری کردند. سه نفر از آنها تصمیم می گیرند که تیغ روی صورت چه حسی دارد:

• شکاف تیغه، فاصله بین لبه تیغه و محافظ.
• قرار گرفتن در معرض تیغه، اینکه لبه چقدر فراتر از خط محافظ و کلاه قرار دارد.
• زاویه اصلاح، نحوه برخورد کل سر با پوست.

هر یک از اینها را تنظیم کنید و تیغ تغییر شخصیت می دهد، از ملایم و بخشنده به کارآمد و سختگیر. به همین دلیل است که دو تیغ که تقریباً یکسان به نظر می رسند می توانند کاملاً متفاوت اصلاح کنند.

تیغه به اندازه قاب اهمیت دارد. یک مدرن تیغه دو لبه نواری از فولاد به ضخامت تقریباً یک دهم میلی متر است که تا لبه ای که در کسری از میکرون اندازه گیری می شود تراشیده شده و سپس روکش می شود. کروم یا آلیاژهای پلاتین پراکنده شده روی لبه، سایش را کاهش می دهند و لایه بالایی PTFE اصطکاک را کاهش می دهد تا تیغه به جای کشش، سر بخورد. فولاد ضد زنگ از خوردگی لبه بین ریش ها جلوگیری می کند، به همین دلیل است که تیغه های ساخته شده امروزی از نسخه های فولاد کربنی که در نیمه اول قرن بیستم تسلط داشتند دوام می آورند. اگر می خواهید عمیق تر به هندسه بروید، ما راهنمای طراحی و مواد تیغ ایمنی مرحله به مرحله آن را پوشش می دهد.

از ایده کارگاهی تا خط تولید

ما از سال 1997 در Songjiang، شانگهای تیغه می‌سازیم، و سؤالاتی که هر هفته به آنها پاسخ می‌دهیم همان سؤالاتی است که پرت و برادران کامپفه روی آن کار می‌کردند: چقدر لبه باید نشان داده شود، فولاد چقدر باید ضخیم باشد، و چه پوششی آن را در اصلاح دوم و همچنین اولی صاف نگه می‌دارد. هیچ کس در کارخانه ما ادعا نمی کند که تیغ ایمنی را اختراع کرده است، اما ما روز خود را صرف جزئیاتی می کنیم که این اختراع را قابل استفاده می کند.

تیغه های دو لبه سوپر استیل 74 سفارشی تیغه های دو لبه دقیق به طول 42.8 میلی متر و ضخامت 0.1 میلی متر، با فولاد نورد درجه یک و سفارشی سازی OEM برای مارک های تیغ. مشاهده محصول →

فروشگاه خود ما هشت خط خودکار دارد و سالانه چند صد میلیون تیغه تولید می کند، از تیغه های دو لبه و تک لبه گرفته تا تیغه های ابرو و دسته هایی که آنها را نگه می دارند. در طول مسیر، ما در تجهیزات کندوپاش مگنترون برای قرار دادن پوشش‌های فلزی نازک، و در دستگاه‌های جوشکاری و بازرسی خودکار که لبه‌ها را سریع‌تر و با ثبات‌تر از هر جفت چشمی بررسی می‌کنند، سرمایه‌گذاری کردیم. سیستم کیفیت از ISO 9001 پیروی می کند و کارهای روزمره بحث طولانی در مورد درجه های فولادی، زوایای سنگ زنی و ضخامت پوشش است که مودبانه بحث می شود.

تیغ های تیغ ایمنی چند منظوره تک لبه تیغه های تک لبه برای خراش دادن، پیرایش و برش ریز، سازگار با نگهدارنده های متنوع و موجود در گزینه های فولادی Tokkin با سفارشی سازی OEM. مشاهده محصول →

معنای آن برای خریداران بسیار ساده است. تیغه‌ای که احساس خشن می‌کند، معمولاً دارای مشکل هندسی یا پوشش است تا یک مشکل مرموز، و تیغه‌ای که در بسته زنگ زده است، مشکل مادی دارد. مرتب سازی آن ها قبل از کشتی های کانتینری ارزان تر از مرتب سازی بعد از آن است.

ست دسته دستی تیغ سفارشی 74 تیغ های دسته دار از جنس استنلس استیل و ABS در مدل های استاندارد و توسعه یافته، نگهدارنده های بادوام برای اصلاح یا تیغ های مستقیم ارائه می دهد. مشاهده محصول →

سوالاتی که خریداران هنوز درباره اختراع می پرسند

چه کسی اولین تیغ ایمنی را اختراع کرد؟

Jean-Jacques Perret نامی است که بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد. تیغ مستقیم محافظ او در دهه 1760 اولین تلاشی بود که به طور گسترده توصیف شد تا تیغه را از طریق محافظ فیزیکی ایمن تر کند تا از طریق دست ثابت تر.

تیغ ایمنی چه زمانی اختراع شد؟

بستگی به این دارد که کدام نقطه عطف را حساب کنید. طرح محافظت شده در سال 1762 ظاهر شد، خود این عبارت در سال 1880 ثبت اختراع شد، و تیغه یکبار مصرف نازک که اکثر مردم امروز تصور می کنند بین سال های 1901 و 1904 به دست آمد.

چرا به آن تیغ ایمنی می گویند؟

زیرا محافظ، کلاهک یا شانه میزان تماس تیغه با پوست را محدود می کند. در مقایسه با یک ریش تراش مستقیم باز، خطر بریدگی عمیق به شدت کاهش می یابد، حتی اگر یک ریش تراش ایمنی هنوز هم می تواند یک ریش تراش بی دقت را کنده کند.

با گذشت دو قرن و نیم، این اختراع واقعاً شکل خود را تغییر نداده است. یک محافظ همچنان نوردهی را تنظیم می کند، یک دسته هنوز زاویه را تنظیم می کند، و یک قطعه نازک فولادی روکش شده هنوز هم برش را انجام می دهد. همه چیز دیگر، از انتخاب آلیاژ گرفته تا اهداف کندوپاش، پالایش است. این یک فکر دلگرم کننده برای هر کسی است که در این حرفه کار می کند: ایده های خوب تمایل دارند باقی بمانند، و کار این است که آنها را هر دهه کمی بهتر کنیم.